Zaterdagmiddag op de markt

Voordat ik begin zal ik zeggen dat ik me bewust ben van het feit dat het antwoord op alles wat ik zo ga opschrijven simpel is:x94Ga dan niet op zaterdagmiddag naar de Albert Cuyp.x94 Okee. Een punt. Maar ik ben toch gegaan. En als ik nu mijn irritaties niet op papier zet ben ik bang dat ik vannacht niet kan slapenx85

Dus. Het was een mooie zaterdagmiddag en ik moest nogal wat boodschappen hebben. Geen betere plek om deze te doen dan op de markt dacht ik. Dus ik ging ervoor. Maar makkelijk was het niet. Het langzame tempo waarin je moet lopen op de markt kan ik gewoon niet. Al doe ik mijn best om heel rustig aan te lopen. Dan nog lijk ik veel en veel sneller te willen gaan dan de rest. Mensen die vanuit het niets een tijd stil gaan staan midden op de straat bespoedigen het proces natuurlijk ook niet helemaal. Het leek nog het meest op slalommen wat ik daar deed om vooruit te komen. En de slalom ging best wel lekker tot ik vast kwam te zitten achter een man met een fiets. Ja hoor, gezellig op zaterdag met de fiets wandelen op de Albert Cuyp. Dat is een supergoed idee! Toen ik dit obstakel had weten te omzeilen was het nog lang niet voorbij. Het volgende obstakel betrof een gezellig gezinnetje. Van rechts naar links (ja ze liepen naast elkaar) bestaand uit moeder met kinderwagen, gevaarlijk uitziende hond, beetje gevaarlijk uitziende vader, en een klein kindje. Ze liepen over de hele breedte van het pad! En ik wilde erlangs! Ongelofelijk maar waar, het is me gelukt om erlangs te komen. Als klapper op de vuurpijl ben ik ook nog eens half uitgescholden door een invalide in zo een elektrisch wagentje omdat ik langs haar wilde en gexefrriteerd was dat het me niet lukte. Nou begrijp ik best dat ze er niks aan kan doen dat ze invalide is. En ook invaliden willen wel eens naar de markt. Maar ik mag best proberen erlangs te gaan, anders schiet het niet op!!!!

Goed, ik heb het overleefd, en heb levend met al mijn tassen mijn huisje kunnen bereiken, maar die zaterdag laat ik voorlopig even voor wat het isx85

maart 2, 2009
By on 20:43
daten met een klusser?

Ik kreeg vanochtend een paar minuten mee van een televisieprogramma waar ik al weleens over had gehoord maar wat ik nog nooit had gezien. Ik weet niet meer precies hoe het heet maar de strekking is: vrijgezelle meid zoekt vriend die ook nog eens goed kan klussen, want het huis moet worden afgemaakt en daar is een man bij nodig. Toen ik eerder reclame zag voor dit programma dacht ik: "wie doet hier nou aan mee!?" Maar het is gebeleken dat mensen zich geroepen voelen om eraan mee te doen. In de aflevering krijgt de meid drie dates en daarmee gaat ze wat leuks doen en ondertussen verbouwen ze ook nog even de badkamer. Of ze doen een poging want toen ik net keek spatte de douchecabine in duizend stukjes en dat kan toch niet de bedoeling zijn! Ik vind dit programma echt bizar. Of je zoekt een vriend of je huis moet verbouwd worden. Maar daar zijn toch al programma’s voor! De combinatie vind ik echt raar. Het is allemaal gekunsteld. Gezellig kennismaken tijdens het stuken en dan na afloop een gezellig wijntje drinken. Samen in de douchecabine staan met kleren nog aan als voorproefje voor wat er wellicht later nog kan komen? Raar raar raar…

februari 27, 2009
By on 12:10
De Snor

"Hij heeft een snor". Het klinkt als een simpele zin maar het kan vandaag de dag een hele hoop dingen betekenen. Het kan natuurlijk betekenen dat het gaat om een man van zestig met een parmantige snor. Maar het kan ook betekenen dat iemand een nepsnor opplakt  of optekent en daarmee ‘grappig’ op de foto gaat. Ook kan het betekenen dat iemand een snorretje op zijn vinger heeft getekend, die onder zijn neus houdt, en daaree op de foto gaat. Dit alles, behalve de parmantige man van zestig, vind ik heel erg. Het is stom en het is vervelend. Maar wat ik het allerstomst vind is de laatste variant van de snor. Dit is het vlassige snorretje waar ‘hippe’ jongens ineens allemaal mee rondlopen. Alsof de brillen zonder glazen (of zonder sterkte) niet erg genoeg waren komen nu die lelijke snorren er nog bij! Wie zegt tegen die jongens dat het lelijk is en ze het af moeten scheren? Vandaag hebben Rea, Camila en ik zo een jongen uitgelachen. Het ging vanzelf want als je zo een snor ziet kan je niet anders dan lachen. Maar waarom heeft zijn vriendin niet tegen hem gezegd dat de snor geen goed plan was? Dan hadden wij niet hoeven lachen. En je ziet ze nu dus echt overal. WAAROM???? Het is zo vies. SCHEER HET AF! Tuurlijk, er zijn een paar hippe jongens mee begonnen en in het begin was het grappig. Maar wanneer mensen uit Purmerend gaan besluiten om een hippe snor te laten staan is het KLAAR. ECHT KLAAR. K.L.A.A.R. STOP ERMEE! Net als dat ik eerder de brillen zonder glazen een halt toe heb moeten roepen is nu het moment daar voor de snorren. Het moet afgelopen zijn. Bij deze. Ik meen het.

PS: Hetzelfde geldt voor het houthakkershemd

februari 14, 2009
By on 19:47
Dagje Breda, shenkies, en een verloren portemonnaie.

Voor de verandering deden Nick en ik gisteren een dagje Breda. Het was eigenlijk bedoeld om de ski outfit van Nick aan te schaffen. Er was een hele obscure winkel ergens in de buurt van Breda die alleen op zaterdag geopend was, daar gingen we dus naartoe. Het was niets meer dan een soort garage die volhing met ski kleding. Ik begrijp trouwens niet waarom ski kleiding zo lelijk moet zijn. Ik begrijp natuurlijk dat het warm moet zijn. Dat is belangrijker dan hoe het eruit ziet. En ik begrijp ook dat als iets heel warm is dat het daardoor vaak niet superelegant kan zijn. Maar die kleuren! En die motieven! Rood, geel , groen, met rare dynamische strepen en ritsen. Ik begrijp er niks van.

Maargoed, nadat de ski outfit was gescoord gingen we nog snel even een rondje wandelen in Breda. Ik vond het een beetje een saaie bedoening, en het cafe waar we een drankje gingen drinken was het toppunt! De man die er werkte was een echte naarling. Hij deed alsof hij het superdruk had en liep de hele tijd heel gehaast heen en weer. Hij verkondigde de hele tijd hoe druk hij het had terwijl het dus echt gewoon NIET druk was. Wij kwamen pas na een hele lange tijd aan de beurt om te bestellen. Eigenlijk stond ik al klaar om alweer weg te lopen maar hij was me helaas net voor. Na een drankje zijn we snel weggeggaan.

Omdat we met de greenwheels auto waren deden we op de terugweg nog snel boodschappen, en toen gingen we terug naar de parkeerplaats van de greenwheels. Aldaar stond een andere auto raar geparkeerd op de plek van de greenwheels waardoor wij nog maar heel weinig ruimte hadden om te parkeren. Het lukte gelukkig wel. Helaas besloot Nick om de eigenaar van de andere auto even te ‘pesten’ en hij zette onze auto ongeveer tegen de bumper van de andere auto aan. Ik riep nog dat ie normaal moest doen en gewoon normaal moest parkeren maar het kwaad was al geschied. En dat was niet het ergste. Bij het huis aan de overkant hingen mensen uit het raam en natuurlijk waren het de eigenaren van het andere autotje. En niet zomaar eigenaren, maar SHENKIES. Oh no, dacht ik. Nu gaat het gebeuren. En jawel. Er werd uit de ramen geschreeuwd of we godverdomme de auto niet normaal konden parkeren. Toen dit niet snel genoeg gebeurde kwam de shenkie man naar buiten gestormd gevolgd door zijn shenkie dochter en ik trok weg…Er volgde een woordenwisseling waar ik niet vrolijk van werd. Met als slotzin iets in de trant van dat het ook altijd hetzelfde is met ‘die buitenlanders’.

Toen dat allemaal achter de rug was gingen we snel naar huis. Het ergste gebeurde de avond daarna, toen ik mijn portemonnaie uit mijn tas wilde pakken. Hij zat er niet in. Dit veroorzaakte een kleine paniekaanval met als enige conclusie dat ik hem tijdens alle consternatie gisteravond wel in de greenwheels moet hebben laten liggen! Snel gingen we naar de auto die er gelukkig nog stond. Waarschijnlijk had niemand hem sinds gister gebruikt want midden op de grond voor mijn stoel lag mijn prachtige portemonnaie op me te wachten. Gelukkig maar!

Tot zover de avonturen van afgelopen weekend…

januari 18, 2009
By on 20:24
Ruik ik zo onaangenaam?

Vandaag fietste ik lekker door de wind naar mijn werk. Het waaide heel hard dus ik moest flink doortrappen. Helaas was er een stoplicht en moest ik wachten. Ik wachtte een tijdje en toen kwam er een man op een fiets naast mij staan. Dat is op zich niks raars. Dingen die gebeuren bij stoplichten. Maar de man begon te praten. En hij richtte zijn woorden tot mij! x93Een beetje parfum kan heel aantrekkelijk zijn bij een vrouw. Dat is best aangenaam. Maar als het teveel is, dan wordt het heel onaangenaam. Ik denk dat u vanochtend een beetje bent uitgeschoten.x94 Hij fietste weg en liet mij verbouwereerd achter. Ik had de neiging gelijk aan mezelf te ruiken om te zien of de man gChanel20coco elijk had. Maar dat zou een te gxeanant verborgen camera moment zijn dus ik deed niks. Dit kon toch niet waar zijn!? Nog nooit heeft iemand ook maar eens een x91grappigex92 opmerking gemaakt over de hoeveelheid parfum die ik opspuit en nu komt er plotseling een wildvreemde zeggen dat ik onaangenaam veel parfum op heb!?

Ik wou dat ik met een ad remme opmerking op de proppen had kunnen komen maar uiteraard kwamen alle potentixeble weerwoorden pas vanavond tijdens het eten in mij op. x93Fiets dan lekker door!x94, x93U bent zelf onaangenaam!x94, x93Gekke gek!x94. Niets van dat alles kwam er op het moment suprxeame uit mijn mond. Ik sta nog steeds versteld als ik eraan denk. Maar eerlijk waar vrienden en vriendinnen, zo erg is het toch niet?? Please, zeg me dat de man gewoon een gek isx85

november 12, 2008
By on 00:17
Verslavingsgevoelig?
Na Ballenschieten en Hyven heb ik een nieuwe verslaving. Hij heet : Marktplaats.
Zodra ik thuiskom struin ik marktplaats af op zoek naar vanalles maar vooral naar meubels om mijn nieuwe huis mee te vullen. Dit is eigenlijk niet eens nodig want het staat al behoorlijk vol, maar toch.
Ik ontdek stoelen en fauteuils waarvan ik het bestaan eerst niet kende maar waar ik nu het gevoel heb niet zonder te kunnen. Ik blijf maar bieden om vervolgens overboden te worden en dan slaat de twijfel toe. Meer bieden of niet? Wanneer ik de hoogste bieder ben en langs mag komen voor het kastje, de tafel of de poef begin ik te twijfelen als en malle en vervolgens blaas ik alles af onder het mom van :"ik heb al iets anders gevonden wat beter past in mijn interieur." Tsja, wat moet ik toch met mezelf? Als ik mezelf mn gang laat gaan staat de kamer binnen een mum van tijd vol met leuke kastjes en tafeltjes ‘zo goed als nieuw’ maar totaal overbodig. Ik denk dat ik het maar moet houden op kijken, kijken, maar niet kopen.
augustus 12, 2008
By on 18:14
Mijn eerste echte avontuur in Oost

Het was op een mooie zondag eind juni dat mijn evenzo mooie witte helm werd gestolen vanuit het trappenhuis van mijn nieuwe appartement in Oost. Het was natuurlijk ook dom van mij om de deur al open te drukken voordat ik had geluisterd wie er aan de deur stond. Toen ik de stem van twee jonge jongens hoorde vragen of ik eten had besteld wist ik eigenlijk al dat ik de deur niet open had moeten doen. Maar het was al gebeurd. Ik keek naar buiten en zag twee jongens op een paarse scooter wegrijden. Nou dacht ik altijd dat ik een echte stadse meid was die wel van wanten weet. Naxefef, ik? Maar blijkbaar dus toch wel een beetje. Niks had ik door. Ze zijn zeker een beetje flauw aan het doen dacht ik. Pas uren later bleek dat er een helm, en een verlengsnoer trouwens, verdwenen waren. Nou wist ik ook niet dat die beneden in de gang lagen anders was er wel wat sneller een belletje gaan rinkelen. Maargoed. Lastig was het wel want het was de bedoeling om die middag te gaan schuren met schuurmachines en dat kon niet echt efficixebnt zonder verlengsnoer. Even naar de Gamma rijden voor een nieuwe verlengsnoer kon ook niet echt zonder helm. Daar zit je dan.

Een tijdje later wilden we weer gaan en waren we bezig onze jassen aan te trekken toen ik uit het raam keek en voorbij zag komen: Twee jongens op een paarse scooter waarvan een MIJN HELM op zijn kop had. Dat was frustrerend. De brutaliteit om een helm vanachter een voordeur te stelen en er dan ook doodleuk mee rond te gaan rijden door de straat. Verkoop hem dan aan iemand aan de andere kant van de stad ofzo! Maargoed, ze reden voorbij en ik stond vanaf twee hoog uit het raam te kijken dus het schoot allemaal niet op. Toen we weggingen zei mijn wederhelft: x93We gaan nog even een rondje rijdenx85x94 En warempel, we waren de eerste hoek nog niet eens om of de bewuste paarse scooter met twee jongens en MIJN HELM kwam ons tegemoet. De wederhelft was er klaar voor en parkeerde de scooter schuin over de weg zodat de jongens er niet doorkonden. En daar ging ik: x93GEEF MIJN HELM TERUG!x94 Ik weet zeker dat het niet erg dreigend klonk, eerder een beetje halfslachtig maar toch had het effect. De jongen gaf gelijk mijn helm terug. Daarna begon het discussixebren pas. x93Hij is van mij, ik heb hem vandaag gekocht!x94, x93Heb je mij heb zien pakken danx94. Nou hem had ik niet per se gezien maar mijn helm op de paarse scooter gecombineerd leek me genoeg bewijs. Raar genoeg stonden we daar toch nog een tijdje heen en weer te praten en als klapper op de vuurpijl kwam er ook nog eens een heel lijpe zwerver bij staan die kreten begon uit te slaan als: x93Niet rijden zonder helm hxe8?x94en x93Laat de leeuw niet in zijn hempie staan.x94 Toen werd het me wat teveel. Wat staan we hier eigenlijk? Dacht ik bij mezelf. Toen zijn we weggereden. Mijn hart klopte in mijn keel, wat een avontuur!Nu ben in de trotse eigenaar van een witte helm waar de namen Kaya, Bakour en de bewuste datum 22-06-

08 in

gekrast staan. Maakt niet uit, IK HEB MIJN HELM TERUG!

59203404_5_5pap_2

juni 29, 2008
By on 18:17
Vaarwel lieve container!!
Na iets meer dan een jaartje zeg ik je vaarwel. Mijn lieve container…Je hebt me ruim een jaar lang heel goed onderdak geboden, maar nu moet je wijken voor een heel leuk appartementje in oost!
En dan te bedenken dat ik je een paar jaar geleden nooit zou hebben gewild! een container dat leek me maar niks. Op een gegeven moment kon het niet anders en heb ik toch ja gezegd. Gelukkig maar… Het ligt niet aan jou maar aan mij. Ik vind jou iets te klein voor twee mensen. Dus eigenlijk ligt het wel een beetje aan jou. Maar ik vind je wel heel leuk en als het kan wil ik graag vrienden blijven. Dan kom ik af en toe nog even langs. Misschien ligt er dan nog wat post. Of ik zwaai naar je als ik naar strand west ga…Daaag container met de oranje raampjes!!!
P106704193031 
juni 17, 2008
By on 20:52
Oranjegekte

De afgelopen tijd is het uiteraard wel een paar keer voorgekomen dat ik geneigd was om iets oranjes aan te trekken. Het begon natuurlijk met koninginnedag en inmiddels is er al drie keer een EK wedstrijd geweest die gekeken moest worden en dan het liefst in een bijpassend oranje tenue. Een brulshirt is natuurlijk de grote topper, maar gelukkig volstaat iets anders oranjes ook. Nouja niet alles volstaat volgens mij. Het zit namelijk zo. Ik heb wel iets in de kleur oranje. Een heel leuk jurkje. En daar zit m nou net het probleem. Het jurkje is te leuk. En dat bedoel ik niet in verband met hossende mensen en glazen bier die over je heen worden gegoten. Het jurkje kan in de was. Dat is het niet. Maar het lijkt er gewoon op dat de oranje kleren die samen gaan met dingen als koninginnedag en voetbal het liefst ook lelijk moeten zijn. Het brulshirt is uiteraard lelijk. En hoeveel verschillende (verwassen) tinten van oranje zie je wel niet voorbij komen op zox92n dag? Het hoeft maar een beetje in de buurt te komen van oranje en mensen trekken het aan. Dat het lelijk zit en eigenlijk geen pasvorm heeft, of zoveel pasvorm heeft dat het ledematen afknelt lijkt ook niet veel uit te maken. Is het te klein? Geeft niet, komt vast wel een keer van pas op koninginnedag. Is het uitgelubberd? Geeft niet, het komt vast wel van pas op het EK. Is het verwassen? Top, perfect voor t EK. Dan komt er ook nog bij dat oranje niet bepaald de mooiste kleur is. Het kan mooi staan als je net op vakantie bent geweest en lekker bruin bent. Maarja, dat ben ik misschien een maand in het jaar. En wat is het met die accessoires? Heeft nou echt iedereen behalve ik een oranje boa/zonnebril/hoed/toeter in de kast? Wie koopt die spullen?!

Dus, tot nu toe heb ik alle wedstrijden bekeken maar niet in het oranje. En dan ga ik denk ik ook niet doen. Tenzij we in de finale komen. Dan trek ik me van niemand wat aan en komt het mooie jurkje uit de kast!

Koninginnedag1_2 


By on 20:40
CCBC 2008!

Gisteravond was het zover. De jaarlijkse Coffee Company Barista Cup vond weer plaats, ditmaal in de Sugar Factory in Amsterdam. Het was een lange maar leuke avond. Het was vooral leuk om te zien hoe iedereen zx92n uiterste best had gedaan om zich zo goed mogelijk te verkleden. Dit resulteerde in een opmerkelijke mengelmoes van kakkers, hippe yuppen, studenten, royalty, rugzaktoeristen, arty-farties en nog veel meer.

Na een halve finale met 25 halve finalisten op 23 april was het deze avond tijd voor de 7 allerbeste finalisten om zich te bewijzen. De finalisten waren Gene, Jonatan, Carina, Iris, Oscar, Wicher en Kim. Zij moesten de kritische jury drie verschillende coffees voorschotelen waaronder een zelfbedachte special waarin al hun talenten tentoongespreid konden worden.

Voordat deze finalisten echter aan de beurt waren was het eerst tijd voor de teamfinale waarin de drie beste teams met per team drie afgevaardigden hun samenwerkings-skills moesten laten zien. De drie beste teams waren de Eerste van der Helst, de Doelen en de Beethoven. De koffiezet-opdracht ging gepaard met een blinddoek, een dichtgeplakte mond en vastgebonden handen en resulteerde in melk en koffie overal behalve in de juiste kopjes en kannetjes. Apart was het welx85

Na deze teamfinale was het tijd voor de echte finale. Ondanks dat er drie espressomachines op het podium stonden opgesteld waren de finalisten een voor een aan de beurt. Jonatan beet de spits af en bracht het er ondanks zijn zenuwen goed vanaf, hierna volgden Kim, Gene, Oscar, Carina, Iris en Wicher mocht de finale afsluiten. De meeste indruk maakten de specials. Zo was er van Iris de x91Helst Angelx92, van Oscar de x91slappuccinox92 (x91ik merk dat mensen de overstap van een latte naar een cappuccino vaak moeilijk vindenx92), en van Carina de Chocolate Bee (bzzzzzzzzzz).

Na de finale gingen de voeten van de vloer terwijl er op het podium plaats werd gemaakt voor de prijsuitreiking en het optreden van Rolf. Het was inmiddels al middernacht geweest dus iedereen stond te springen om erachter te komen wie er binnenkort mag genieten van een tripje naar New York City!

Toen er weer ruimte was op het podium was het tijd voor de prijsuitreiking. Jasper riep de drie allerbeste naar het podium. Dit waren Gene, Iris en Carina. Als eerste werd de derde plaats bekend gemaakt. Deze was voor Gene, de barista die geen enkele barista cup heeft voorbij heeft laten gaan zonder minstens in de top drie te komen. Toen ging het nog tussen Carina en Iris. Wie o wie gaat er naar NYC????

Spannend spannend spannend en de eerste prijs gaat naarx85x85CARINA!!!!! O wat is ze blij en o wat is het welverdiend!!! Gefeliteerd Carina!!!!

Na de spannende prijsuitreiking gaan de baristax92s uit Utrecht, Den Haag en andere verre steden snel richting Centraal Station om de trein te halen. De rest geniet nog van de opzwepende muziek van Rolf en daarna de nog opzwependere muziek van DJ Afra, het wordt nog een lange avondx85

013_4 053                     043                     067                      069

mei 7, 2008
By on 12:05